| 2 |
Verona,983 Juni 9. |
Kaiser Otto II. bestätigt die Gründung des Klosters Reepsholt im Gau Östringen (Asterga) unter Graf Bernhard, ordnet es der Bremer Kirche unter und verleiht ihm Freiheit von allen Abgaben und die Immunität.
In nomine sanclae et individuae trinitatis. Otto divina favente clementia im peratoraugustus. Si specialibus fideliumnostrorum necessitatibus pieslibveiüendum esse imperatoria auctoritas monstrat, quanto magis his, que ad divmum cultum pertinent, oportet nos gerere curam. Quapropter oinnibus sanclae dei aecciesiae filiis nostrisque fidelibus compertum esse volumus, quia Adaldagüs Bremensis ecciesiae archiepiscopus per suum missum innotuit serenitati nostrae, quod due sorores, una Reingerd vocata, altera Wendila, in Fresia in pago Asterga in comitatu Bernhardi ducistradidissent omnem hereditatemsuam ad ecciesiam Bremensem cum suis advocatis, ea scilicet condicione, ut eam diebus vitae sue possidere debuissent. Quo facto una earum, Reingerd divino iussu obiit. Qua defuneta, alia, que supervixit, Wendila divino amore conpuncta totum, quod habuit, prefate Bremensi ecciesie dimisit, duas videlicetcurtes Hripesholt et More cum omnibus suis pertinentiis aliisque omnibus rebus in diversis locis iacentibus, petensab eodem archiepiscopo, ut in eadem hereditate monasterium construeretur et congregatio clericorum. Hoc libenter faciens concessit eidemmonasterio Hripesholt nominatoqüandampartemdecimarlim, co scilicet modo, ut clerici, quos illic divinus amor aggregasset, regulam et ordinem clericorum in Bremensi ecciesia deo servientium perpetua sua in conversatione servarent. Super qua re predictus venerabilis archiepiscopus per suum missum Wigberhtum nomine postulavitcelsJltüdinem nostram,haec pia studianostra etiam auctoritate roborari, . . Cuius videlicet peticioiii,quia nobis piaacracionabilisvisa est, assensum prebentes decernimus atque iubemus, ut predictus locusyocabulo Hripesholt habitatio clericorum perpetuo fiat pertinens ad ecciesiam Bremensem sub cura ac dispositione eiusdem loci archiepiscopi cum omnibus, que eidem ecciesiae vel a redicto archiepiscopo de rebus episcopii collata vel ab aliis fidelibus sanctae dei ecciesiae nunc collata aut deinsceps conferenda sunt Insuper et omnes res prefate aecciesie ab omni censu nostri iuris absolvirnus. Concedimus, ut res predicte ecciesie ipsi libere serviant, omni iudiciaria potestate remota. Et ut hec nostra auctoritas firma atque inconvulsa permaneat, iussimus hanc cartam conscribi et anuli nostri impressione signari, quam et manu propria subtus firmavirnus.
Signum domini Ottonis invictissimi imperatoris augusti.
Hildibaldus episcopus et cancellarius vice Willigisi archicapellani notavi, DataV, ldus Junii anno diminice incarnationis DCCCCLXXXIII, anno vero regni secundi Ottonis XXV, imperii autem XV. Actum Verone, feliciter amen.
Or. Pergament, St.A. Hannover, Erzstift Bremen Nr. 10. Das auf dem Spatium eingedrückte Kaisersiegel (sigillum impressum) erhalten. Druck: Mon. Germ. Diplomata der Könige und Kaiser II, Nr. 302, S. 357, Staphorst, Hamburg. Kirchengeschichte l, l, p. 309, s. auch 312, Lappenberg, Hamb. ÜB. l, Nr. 46, Friedländer, östfriesisches ÜB. l, 2. Regest: May, Regesten der Erzbischöfe von Bremen (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hannover etc.) I, S. 34, Da nach Giesebrechf, KaiserxeU l, 446, 520 Otto II. König wurde 960 Mai 26, Kaiser 967 Dezember 25, so hätte die Zeit der Regierung als anno regni 24, imperii 16 bestimmt werden müssen.

